16-10-07

En de winnaar is...

Een dikke proficiat aan Jogginggirl want op enkele seconden na zat ze recht op mijn netto eindtijd. De prijs zal overhandigd worden tijdens één van de komende wedstrijden in het West-Vlaamse (Kerstcorrida in Deerlijk misschien???).De naweeën van de marathon zijn zeer goed meegevallen. Ik heb nauwelijks last gehad van spierpijn en gisterenavond ben ik zelfs al een beetje gaan loslopen. Vanavond ga ik opnieuw proberen om een uurtje mee te lopen met de vrouwen van de club. Hopelijk kan ik volgen want ik heb wel een zware verkoudheid te pakken.

18:17 Gepost door Harmsie in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

15-10-07

"Op, op, alles was op"

Gisteren was het dan eindelijk zover: mijn allereerste marathon. Onder de bogen van het Jubelpark zocht ik me een plaatsje in de buurt van de oranje ballon van 3u30. De start verliep heel ordentelijk en amper 19 seconden na het startschot passeerde ik al de startmatten. Nu was het echt begonnen. In de Wetstraat kregen we maar liefst 4 rijvakken ter beschikking terwijl de automobilisten het met eentje moesten doen. Zoals wel vaker in onze hoofdstad ging het te voet sneller vooruit dan met de vierwieler.

Tegen een tempo van iets meer dan 12 km/u doorkruiste ik heel comfortabel het historische hart van Brussel. Ik waande me zelfs een beetje op schoolreis: het Parlement, het Koninklijk Paleis, Godfried van Bouillon en het Justitiepaleis schoven aan mijn ogen voorbij. De tunneltjes aan het begin van de Louizalaan zetten meteen de toon van deze marathon: in Brussel is er amper een vlak stuk te bekennen.

Intussen was ik al een stuk weggelopen van de oranje ballon. Ik verkoos dan maar om mijn eigen wedstrijd te lopen. Ook al omdat het in zo'n groepje telkens weer dringen is bij de talrijke bevoorradingsposten. Ik kreeg het gezelschap van een drietal Fransen en al pratend vlogen de kilometers voorbij. Halfweg kwamen we door in 1u41 en ik voelde me nog heel fris. Ik geraakte er steeds meer van overtuigd dat ik in mijn debuutmarathon een knaltijd zou neerzetten.

Het park van Tervuren baadde in prachtige herfstkleuren. De talrijke vissers hadden nauwelijks of geen aandacht voor de horden kilometervreters die voorbij kwamen gelopen. Nadat we de vijver helemaal hadden gerond, moesten we rechtsaf en daar wachtte een heel steile knik van enkele honderden meters. Hier kreeg ik een eerste waarschuwing dat mijn krachtenarsenaal toch niet onuitputtelijk was.

Aan kilometerpunt 30 kwam ik door in 2u24. Ik had dus nog altijd bijna zes minuten voorsprong op mijn schema van 3u30. De eerste atleten hadden intussen al de Grote Markt van Brussel bereikt. Ik begon ook af te tellen. Tijdens de lange beklimming van het centrum van Tervuren naar de Ring ging het al een beetje moeizamer maar ik kon nog altijd een stevige tred houden. Ik perste het allerlaatste energiegelletje in mijn mond. Nog 10 kilometer en we zaten nog altijd goed op schema.

Maar plots stond hij daar: de man met de hamer. Niet zo'n lichtgewicht exemplaar waarmee men een schilderijkrammetje in de muur slaat maar wel een volwassen voorhamer. Tijdens de afdaling naar Sint-Pieters-Woluwe stond ik plots te voet. Ik moest even wandelen.

Wat verder kreeg ik het gezelschap van de vele deelnemers aan de halve marathon en ik vatte opnieuw moed. Maar amper tweehonderd meter verder was het al gedaan. Mijn Franse compagnons van de eerste wedstrijdhelft kwamen voorbij en riepen om aan te pikken. Ik deed een poging maar opnieuw tevergeefs. Ik pakte een van mijn twee flesjes sportdrank die ik tot hier toe onaangeroerd had gelaten en dronk het in één teug leeg. De maag protesteerde heel even maar met zicht op het Jubelpark trok ik me even verder weer op gang. Plots kon ik weer een aanvaardbare snelheid aanhouden en ik haalde meteen tientallen andere lopers in.

Het bleek maar een tijdelijke heropleving want tijdens de laatste drie kilometer moest ik nog enkele keren een wandelpauze in lassen. “Op, op, alles is op.” Het liedje van Samson en Gert galmde continu door mijn kop. De afdaling naar de Grote Markt betekende nog een ware marteling voor de geteisterde spieren maar met de vele toeschouwers langs de kant van de weg kon ik het niet meer maken om te stappen. Na 3u37'49” (netto 3u37'28”) zat mijn eerste marathon er op.

Amper één jaar nadat ik begon met hardlopen bracht ik mijn eerste marathon tot een goed einde. Ondanks de lijdensweg van de laatste 7 kilometer (waarover ik maar liefst 46 minuten deed) heb ik me toch geamuseerd en ik ben er van overtuigd dat dit niet mijn laatste marathon was. Ik heb de smaak te pakken.

10:40 Gepost door Harmsie in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

13-10-07

Veel plezier in Eindhoven!!!

Omdat het een beetje onbegonnen werk is om alle webloglopers individueel succes te wensen, doe ik het op deze manier:

Veel plezier in Eindhoven!

Ik kijk al uit naar de verslagjes. Jammer genoeg zal ik er niet bij zijn omdat ik meedoe aan de marathon van Brussel. Maar de volgende keer zal ik het rode legioen zeker vervoegen. Dat is beloofd!

Wie nog zin heeft in een last-minute gokje kan dat vandaag nog snel doen. Bij voorkeur een gokje onder de 3u30 want nu zijn er 8 mensen die boven de 3u30 hebben gegokt en maar 7 op een tijd onder de 3u30. Verbaasd

10:14 Gepost door Harmsie in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-10-07

Pronostiek

Nog maar acht keer slapen voor Brussel. Om de laatste hand te leggen aan de conditie ben ik gisteren van start gegaan in de halve marathon van Kuurne: Rapper dan een Ezel. Zo kort voor D-day moest ik natuurlijk met de handrem op lopen. Om mij voor stomme stoten te behoeden, had ik engelbewaarder Veerle. Zij was één van de vele "régionals de l'étape" en dat heb ik geweten. Ik ben nog een beetje doof aan mijn rechteroor. Ze kunnen daar nogal roepen in Kuurne. Veerle had graag een nieuw pr gelopen maar een ziekte de laatste week maakte dat doel eigenlijk onmogelijk. We zijn binnengekomen in een ondanks de omstandigheden toch wel nette tijd van 1u56.

Het begint een beetje een traditie te worden maar ik zou ook graag een pronostiekje organiseren voor mijn eerste marathon. Wie het dichtst de netto eindtijd benadert, verdient een lokale lekkernij uit Zulte. (klein tipje: het is iets met chocolade en nootjes). In de eerste plaats hoop ik mijn debuutmarathon comfortabel uit te lopen zonder blessures. Maar als het een beetje kan, zou ik graag een tijd van rond 3u30 neerzetten.

11:39 Gepost door Harmsie in Algemeen | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |