25-03-07

Hindernissenparcours

Vanmorgen ben ik met vriendin Veerle afgezakt naar de Gentse Blaarmeersen. We twijfelden nog even tussen de 10 en de 15 maar Veerle is in volle voorbereiding voor de halve marathon Lakosta (21 april) en een beetje kilometers zijn altijd welkom.

Bij de inschrijvingen liep het al een eerste keer fout. Ik had borstnummer 501 moeten krijgen maar de vriendelijke mevrouw aan de inschrijvingstafel had maar 500 nummers. Er was dan ook ontzettend veel volk. Gelukkig bracht een doos met een wirwar aan borstnummers de oplossing. Met nummer 1099 trok ik naar de start.

Ik had geen echte ambitie en het startschot weerklonk vooraleer we er erg in hadden. We stonden natuurlijk helemaal achteraan en op de smalle paadjes van de Blaarmeersen waren er een aantal mensen die een "barrage" maakten waardoor het opschuiven niet echt goed lukte. Wat later lukte dat wel want naast het grintpad lag er een mooie groene weide en daar zette ik mijn inhaalbeweging in. Lang duurde die niet want haast ogenblikkelijk sloeg ik mijn rechtervoet helemaal om. Blijkbaar is dat toch een zwak punt want het is niet de eerste keer dat ik dit voorheb. De pijnscheut trok tot in mijn oorlelletje maar ik stampte een paar keer hard op de grond en besloot dan maar om verder te lopen.

Door al die problemen passeerde ik de eerste kilometer pas in 5'20" maar toen kwam de motor goed op gang want er volgden een paar kilometers aan 4' per kilometer. Het zonnetje begon echter te branden en ik besliste dan maar om al lopende mijn muts en mijn fleece af te doen. Tijdens al deze vestimentaire strubbelingen verloor ik echter mijn ziekenkasmutske (Onafhankelijk Ziekenfonds is mijn trouwe sponsor ) en in ware kamikazestijl moest ik een paar tientallen meters in tegengestelde richting lopen om mijn dierbaar kleinood op te rapen. Mijn groepje was natuurlijk gaan vliegen en ik kon dus opnieuw aan een inhaalrace beginnen. Intussen bemerkte ik ook dat ik tijdens mijn klerenwissel mijn chrono had afgedrukt waardoor ik geen besef meer had van mijn tussentijden.

De laatste ronde bleven we nog met twee over. Mijn kompaan droeg wel een T-shirt van het concurrerende Bond Moyson maar we werkten toch voorbeeldig samen. Sinds Sluis zijn we natuurlijk al veel gewend maar er stond vandaag toch weer redelijk wat wind. De laatste drie kilometer kwam er dan nog een marathonloper voorbij en ik probeerde aan te pikken. De brave man vertelde dat hij zich aan het voorbereiden was op de marathon van Antwerpen en dat je nooit tijdens de wedstrijden in het rood mag gaan. Ik knikte goedkeurend met mijn rood aangelopen kop maar ik had geen adem meer over om een deftig antwoord te formuleren. Uiteindelijk moest ik hem laten lopen. Zelf ben ik binnengekomen in een tijd van 1u04-1u05 maar ik heb nog geen definitieve uitslag gezien. Met de enkel gaat het intussen al iets beter. Ik hoop dat ik zaterdag kan starten in de Brigandsloop in Ingelmunster. Daarna volgt er een rustperiode. Of misschien toch niet...

Ook een dikke proficiat aan Veerle die met haar tijd van 1u15 bewijst dat ze klaar is voor een halve marathon ruimschoots binnen de twee uur.

19:14 Gepost door Harmsie in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

jawadde, geen al te simpele wedstrijd blijkbaar, maar je bent toch in een supertijd gefinished! Knap hoor!!

Gepost door: Ruthje | 25-03-07

De commentaren zijn gesloten.